وقتی نخستین تاشوی اپل در تست دوام زانو می‌زند؛ آیا iPhone Duo در برابر خاک آسیب‌پذیر است؟
نخستین گوشی تاشوی اپل در سخت‌گیرانه‌ترین آزمون دوام یوتیوب با چالشی جدی روبه‌رو شد و در تست تازه JerryRigEverything نتوانست نمره قبولی بگیرد. آیفون Duo با وجود برخورداری از درجه حفاظت IP68، در این آزمایش توانایی کامل خود در جلوگیری از نفوذ گرد و خاک به درون درزهای لولا را از دست داد؛ ضعفی که در نهایت باعث مختل شدن عملکرد آهنرباهای بسته‌نگه‌دارنده بدنه و از کار افتادن نمایشگر داخلی شد.
JerryRigEverything کانالی است که سال‌هاست گوشی‌ها را با پروتکلی مشخص و ثابت می‌سنجد: خراشیدن بدنه و نمایشگر با ابزارهایی در سطوح مختلف سختی، اعمال حرارت مستقیم و در نهایت آزمون خمش. همین ثبات در روش‌شناسی است که به ما اجازه می‌دهد مقایسه‌ای دقیق میان نتایج دستگاه‌های مختلف داشته باشیم.
با این حال، بخش گرد و خاک زودتر از آنچه انتظار می‌رفت ورق را به ضرر دستگاه برگشت داد. ذرات خاک از چند نقطه به فضای درونی لولا نفوذ کردند و انباشت آن‌ها میدان مغناطیسی نگه‌دارنده دو نیمه را به چالش کشید؛ نتیجه اینکه گوشی دیگر کیفیت بسته شدن اولیه را نداشت. این اتفاق دقیقاً در نقطه‌ای رخ داد که استاندارد IP68 باید از آن محافظت می‌کرد.
آزمون خمش با پیامدهای سنگین‌تری همراه بود. اعمال فشار بر بدنه به پدید آمدن یک خط سبز دائمی روی نمایشگر داخلی انجامید و کمی بعد، صفحه به طور کامل خاموش شد. هرچند گزارش مک‌رامورز علت دقیق این پدیده را مسکوت گذاشته، اما در دنیای پنل‌های انعطاف‌پذیر، خط سبز عموماً گواهی بر آسیب‌دیدگی لایه‌های زیرین یا اتصال‌های پنل است؛ هرچند این تحلیل، تفسیری فنی برپایه شواهد است و نه یک گزاره قطعی اعلام‌شده در گزارش.
در ارزیابی مقاومت سطحی، دو نمایشگر رفتارهای کاملاً متفاوتی از خود بروز دادند. شیشه بیرونی که اپل آن را Ceramic Shield 2 می‌نامد، در سطح ۷ مقیاس سختی موس دچار خط و خش شد؛ رده‌ای که معمولاً میزبان خط افتادن شیشه‌های مقاوم است. در مقابل، نمایشگر داخلی در سطح ۲ تسلیم شد که فاصله ساختاری مشهود میان پنل تاشو و شیشه محافظ بیرونی را به تصویر می‌کشد.
نکته جالب در این میان، حضور پوشش مات نانو-تکسچر روی نمایشگر داخلی بود؛ پوششی که خطوط را تا حد زیادی از دید پنهان می‌کرد. با این وجود، گم شدن خط در ظاهر بصری به معنای ترمیم ساختاری پنل نیست و مقاومت آن را افزایش نمی‌دهد. تفکیک میان «دیده نشدن آسیب» و «سلامت ساختاری»، یکی از درس‌های ظریف این آزمایش است.
نلسون، مجری این آزمون‌ها، در جمع‌بندی ویدیو گفت: «من از هفت سال پیش، از نسل اول، این گوشی‌های تاشو را تست کرده‌ام و بیشترشان دوام می‌آورند. iPhone Duo دوام نیاورد.»
درجه حفاظت IP68 متشکل از دو بخش است؛ عدد اول نشان‌دهنده مقاومت در برابر اجسام جامد است که عدد ۶ به معنای نفوذناپذیری کامل در برابر گرد و خاک است، و عدد دوم به مقاومت در برابر آب اشاره دارد. عبور خاک از درزهای لولا نشان می‌دهد که در عمل، این سپر حفاظتی در نقطه‌ای دچار شکست شده است. البته گزارش مک‌رامورز به این تناقض نپرداخته و مشخص نکرده است که دستگاه پیش از ورود به این مرحله از تست، چه شرایطی را تجربه کرده بود.
برای خریدار هوشمند، ارزش این ارزیابی در همین جزئیات نهفته است: لولا و نمایشگر داخلی گران‌ترین ارکان تعمیراتی یک گوشی تاشو به شمار می‌روند و صدمه دیدن آن‌ها به واسطه نفوذ ذرات ریز، با تعویض یک محافظ ساده حل نخواهد شد. با این همه، این نتیجه به یک نمونه و یک ارزیابی محدود است و تکرارپذیری آن هنوز به تأیید عمومی نرسیده؛ ضمن اینکه اپل نیز واکنش رسمی خود را اعلام نکرده است. تا انتشار داده‌های مستقل تکمیلی و موضع‌گیری سازنده، رویکرد عاقلانه‌تر این است که این نقص را به عنوان یک چالش طراحی در نظر بگیریم، نه یک حکم قطعی برای تمام دستگاه‌های این خانواده.
نسل نخست هر فناوری نوین همواره با هزینه‌های یادگیری همراه است و این بررسی نشان می‌دهد که بخشی از این بهای سنگین در ساختار لولا پرداخت می‌شود. هر کسی که به خرید iPhone Duo نمی‌اندیشد، اکنون پرسشی کلیدی پیش رو دارد: سازنده چه راهکاری برای تضمین پایداری این درزها در برابر شرایط واقعی زندگی روزمره ارائه خواهد داد؟
