باز و بسته‌کردن iPhone Duo دیگر فقط یک حرکت نیست: لولا به تریگر Shortcuts تبدیل می‌شود
در iPhone Duo، بستن گوشی می‌تواند خودش یک دستور باشد. MacRumors گزارش می‌دهد که در اپ Shortcuts اپل تریگری با نام «Opened or Closed» دیده می‌شود؛ تریگر همان رویدادی است که یک اتوماسیون را به راه می‌اندازد. این رویداد در دسته‌ی Display قرار دارد و طبق گزارش با باز یا بسته‌شدن گوشی اجرا می‌شود. اصل خبر هم تغییر والپیپر نیست؛ این است که وضعیت فیزیکی لولا به یک ورودی قابل‌برنامه‌ریزی در نرم‌افزار تبدیل شده است.
ردپای این تریگر زودتر هم دیده شده بود. Stephen Robles، یوتیوبری که درباره‌ی محصولات اپل محتوا می‌سازد، آن را در محتوای خود برجسته کرده است؛ اما نخستین نشانی به سپتامبر (شهریور–مهر ۱۴۰۵) برمی‌گردد، جایی که پژوهشگری که با نام pdfu در حوزه‌ی کد فعالیت می‌کند، آن را در شبیه‌ساز iPhone Duo پیدا کرد. شبیه‌ساز محیطی نرم‌افزاری برای آزمودن برنامه‌هاست و دیدن یک گزینه در آن، همیشه به معنای رسیدن قطعی آن به نسخه‌ی نهایی نیست. با این حال نمایش آن در محتوای Stephen Robles شاهد را قوی‌تر کرده است؛ هرچند گزارش به تأیید مکتوب رسمی از سوی اپل اشاره‌ای نمی‌کند.
نمونه‌ای که در گزارش آمده ساده است: با بازشدن دستگاه یک تصویر، و با بسته‌شدن آن تصویری دیگر. همین مثال کوچک منطق تریگر را روشن می‌کند. Shortcuts پیش‌تر هم رویدادهای سخت‌افزاری مثل اتصال شارژر یا بلوتوث را به کنش‌ها گره می‌زد؛ تفاوت تازه این است که وضعیت مکانیکی بدنه هم به همان فهرست اضافه شده است. Federico Viticci از نشریه‌ی تخصصی MacStories هم گفته که قصد دارد روی ایده‌ی «اتوماسیون‌های لولا» کار کند؛ البته این برنامه‌ی شخصی اوست، نه اعلام قابلیتی از سوی اپل.
اگر این تریگر را جدی بگیریم، لولا دیگر فقط قطعه‌ای برای تاشدن نیست؛ می‌توان آن را دکمه‌ای دید که کاربر خودش تعیین می‌کند چه کاری انجام دهد. برداشت من این است که اپل به‌جای افزودن کلید تازه یا ساختن تنظیم جداگانه برای هر رفتار، رویداد فیزیکی را به Shortcuts سپرده است؛ اپی که از قبل برای زنجیره‌کردن کنش‌ها ساخته شده. همین انتخاب ترکیب را ممکن می‌کند: یک رویداد، چند کنش پشت‌سرهم. البته در گزارش فعلی فقط همین یک تریگر و نمونه‌ی والپیپر تأیید شده و فهرست کاملی از کاربردها در دست نیست.
برای طراحان رابط هم این جزئیات کوچک می‌تواند الگویی باشد. دستگاه‌های تاشو معمولاً با لولا، اندازه‌ی صفحه و دوام بدنه معرفی می‌شوند؛ اما وقتی باز و بسته‌شدن به یک رویداد نرم‌افزاری تبدیل شود، رفتار دستگاه دیگر فقط به سخت‌افزار وابسته نیست و کاربر می‌تواند تعریف کند در هر وضعیت چه اتفاقی بیفتد. این بخش از شاهد فعلی فراتر می‌رود و باید آن را تفسیر دانست، نه واقعیتی اعلام‌شده.
چند پرسش هم بی‌پاسخ مانده است. روشن نیست این تریگر فقط روی iPhone Duo دیده می‌شود یا در دستگاه‌های دیگر هم انتخاب می‌شود؛ معلوم نیست اپ‌های شخص ثالث می‌توانند به آن واکنش نشان بدهند یا فقط کنش‌های خود اپل در دسترس‌اند. در شاهد فعلی هیچ نشانی از تریگرهای حساس به زاویه‌ی لولا یا حالت‌های میانی نیست و چنین چیزی فعلاً حدس است. مستندات رسمی اپل هم در گزارش بررسی نشده است. تا وقتی این نکته‌ها روشن شود، بهتر است خبر را یک قابلیت تازه در فهرست اتوماسیون‌ها بدانیم، نه انقلابی در طراحی تاشوها.
با این حال همین قدم کوچک می‌تواند نشانه‌ی مسیری باشد: اپل برای فرم‌فاکتور تاشو سراغ ابزارهای موجود اکوسیستم می‌رود. Shortcuts می‌تواند لایه‌ی سازگاری باشد؛ جایی که سخت‌افزار تازه، بدون رابط اختصاصی، به رفتار روزمره وصل می‌شود. اگر همین مسیر ادامه پیدا کند، ممکن است رویدادهای بیشتری از بدنه و لولا به اتوماسیون‌ها اضافه شود. فعلاً این آینده فقط یک احتمال است؛ آنچه می‌دانیم این است که باز و بسته‌شدن iPhone Duo، در نسخه‌ای که گزارش شده، می‌تواند آغازگر یک زنجیره در Shortcuts باشد.
ارزش خبر در همان مرز میان یک ترفند و یک الگوی طراحی است. تعویض والپیپر شاید سرگرم‌کننده به نظر برسد، اما اصل ماجرا این است که وضعیت فیزیکی دستگاه به زبان نرم‌افزار ترجمه شده است. اگر این زبان در دسترس کاربر بماند و به کنش‌های متنوع وصل شود، لولا از یک قطعه‌ی مکانیکی به بخشی از رابط تبدیل می‌شود. تا انتشار جزئیات رسمی، من میان آنچه دیده شده و آنچه می‌توان تصور کرد خط روشن نگه می‌دارم؛ پیشنهاد می‌کنم شما هم همین کار را بکنید.
