Bambu Lab A2L؛ بهترین چاپگر سه‌بعدی برای شروع؟ یک بله‌ی مشروط

اگر دنبال نخستین چاپگر سه‌بعدی خود هستید، تازه‌ترین نقد AppleInsider یک نام مشخص را پیش رویتان می‌گذارد: Bambu Lab A2L. نویسنده‌ی این نقد نزدیک دو ماه این دستگاه را آزموده و نتیجه گرفته که A2L را احتمالاً می‌توان بهترین چاپگر سه‌بعدی برای شروع دانست. این حکم را دقیق بخوانید: درباره‌ی تازه‌کارهاست، نه درباره‌ی بهترین چاپگر بازار. با این حال، وقتی کسی دو ماه با یک دستگاه زندگی می‌کند، حرفش وزن دارد.

Bambu Lab، شرکتی که چاپگرهای سه‌بعدی خانگی می‌سازد، از مدل تازه‌ای به نام A2L پرده برداشته است؛ چاپگری فیلامنتی و چندکاره با یک ماژول برش اختیاری که برای علاقه‌مندان کارهای دستی در خانه طراحی شده است. یک نکته را از همین ابتدا روشن کنم: A2L اپلی نیست و در این نقد هیچ محصول یا اعلام تازه‌ای از اپل مطرح نشده است. تنها پیوند ماجرا با دنیای اپل در انتهای همین متن می‌آید.

برای اینکه جایگاه A2L را درست بفهمیم، باید بدانیم چاپگرهای سه‌بعدی خانگی دو خانواده‌ی اصلی دارند. مدل‌های رزینی با نور فرابنفش و رزین، لایه‌به‌لایه می‌سازند و دقت و استحکام بیشتری می‌دهند، اما رزین سمی است و پسماند خطرناک و پس‌پردازش سنگین دارد. در مقابل، مدل‌های فیلامنتی که به آن‌ها FDM می‌گویند، پلاستیک را ذوب می‌کنند، ارزان‌تر و سریع‌ترند و برای مبتدی‌ها مناسب‌ترند. همین خانواده‌ی فیلامنتی هم دو دسته دارد: CoreXY که هد چاپ در هر دو محور افقی حرکت می‌کند و بدنه‌ی بسته‌تری دارد، و bedslinger که فقط محور X را هد و محور Y را صفحه‌ی چاپ جابه‌جا می‌کند. A2L از نوع دوم است.

bedslingerها معمولاً پرصداترند و برای پلاستیک‌هایی مثل ABS که باید در دمای بالا چاپ شوند به محفظه و فیلتر هوا نیاز دارند. مزیتشان اما قیمت و سادگی است و A2L یک ضعف قدیمی این دسته را هم برمی‌دارد: تراز کردن خودکار صفحه‌ی چاپ، کاری که تا چندی پیش تقریباً در انحصار مدل‌های گران‌تر بود. به بیان ساده، چیزی که پیش‌تر بخشی از دردسر شروع کار به شمار می‌آمد، اینجا خودکار شده است.

راه‌اندازی، به نوشته‌ی این نقد، حدود ۴۵ دقیقه وقت گرفت و از باز کردن جعبه تا نخستین چاپ زیر یک ساعت طول کشید. حجم چاپ ۳۳۰ در ۳۲۰ در ۳۲۵ میلی‌متر است؛ بزرگ‌تر از H2C، مدل گران‌تر همین شرکت، و دو برابر مدل P2S، در حالی که ۸۰ دلار از آن ارزان‌تر تمام می‌شود. نرم‌افزار Bambu Studio و کتابخانه‌ی مدل MakerWorld هم آماده‌سازی فایل‌ها را ساده می‌کنند.

تمام این مقایسه‌ها با دلار آمریکا نوشته شده‌اند؛ مثلاً حدود ۷۰۰ دلار ارزان‌تر از H2C یا ۷۹ درصد کم‌هزینه‌تر. برای خواننده‌ی ایرانی، این اعداد به‌سختی به تصمیم خرید گره می‌خورد، چون در گزارش هیچ قیمت داخلی، واردکننده یا گارانتی رسمی مطرح نشده است. پس این متن یک معرفی است، نه توصیه‌ی خرید؛ و این را به‌عنوان هشدار خودم اضافه می‌کنم، نه نقل از نقد.

نقد بی‌تعارف است: A2L از H2C کندتر و پرصداتر است و در چاپ چندرنگ بخشی از فیلامنت هدر می‌رود؛ عددی که در نقد بین ۳۰ تا ۱۰۰ درصد، بسته به نوع تعویض رنگ، ذکر شده است. با این حال در همین سطح قیمت، برای پروژه‌های خانگی و کارهای بزرگ‌تر کافی به نظر می‌رسد.

تنها نقطه‌ی اتصال این ماجرا به دنیای اپل هم همین است: مدل‌ها را می‌توان با اپلیکیشن iPhone در MakerWorld پیدا کرد و چاپ را در چند ثانیه شروع کرد. این یک نمونه‌ی جذاب از کنترل ابزارهای رومیزی با گوشی است، اما شاهد آن فقط توصیف یک نفر است و نمی‌توان از آن نتیجه‌ی بزرگ‌تری درباره‌ی مسیر اپل گرفت. من هم بیشتر از این از آن نمی‌خوانم.

A2L را می‌توان چاپگری دانست که نخستین تجربه‌ی چاپ سه‌بعدی را کم‌هزینه و کم‌دردسر می‌کند؛ دست‌کم بر اساس تنها نقدی که در دست داریم. تا وقتی نقدهای مستقل دیگری منتشر نشود و وضعیت عرضه و قیمت در ایران روشن نباشد، این محصول یک خبر جالب برای پیگیری است، نه گزینه‌ای که بتوان روی خریدش حساب کرد.