اپل آویز هوش مصنوعی را متوقف کرد؛ پوشیدنی‌های موجود جای آن را می‌گیرند
آویز هوش مصنوعی اپل، دستگاهی که هرگز آن را ندیدیم، حالا بیش از هر زمان دیگری دور به نظر می‌رسد. اپل ظاهراً ساخت این آویز را متوقف کرده است؛ دستگاهی که هیچ‌وقت رسماً رونمایی نشد، اما از ژانویه تا امروز موضوع شایعه‌های پیوسته بوده است.
بلومبرگ، رسانهٔ اقتصادی آمریکایی که گزارش‌هایش در حوزهٔ فناوری معمولاً جدی گرفته می‌شود، سه‌شنبه در گزارشی اعلام کرد کار اپل روی آویز هوش مصنوعی به تعویق افتاده است. آن گزارش هیچ توضیحی برای این توقف نیاورده و دلیل را نامشخص گذاشته است. همین ابهام از ابتدا نشان می‌دهد با خبر یک محصول رسمی روبه‌رو نیستیم؛ آویز هوش مصنوعی هرگز معرفی نشده و تنها در قالب گزارش و شایعه وجود داشته است.
شایعه‌های این دستگاه به ژانویه برمی‌گردد. آن‌موقع گفته می‌شد اپل روی آویز یا پین پوشیدنی‌ای کار می‌کند که دوربینی روی آن نشسته و دید کاربر از محیط اطرافش را ثبت می‌کند. داده‌ی ثبت‌شده به Siri AI داده می‌شد تا مدل از دنیای پیرامون کاربر باخبر شود و او بتواند بدون گرفتن عکس، درباره‌ی چیزهایی که نزدیکش هستند پرسش کند. این همان کاری است که امروز Visual Intelligence انجام می‌دهد، با این تفاوت که برایش باید با iPhone عکس بگیرید.
اما آویز تنها راه اپل برای رسیدن به این هدف نیست و شاید همین موضوع، تعویق آن را قابل‌فهم کند. مدت‌هاست شایعه‌ی AirPods مجهز به دوربین شنیده می‌شود؛ محصولی که ظاهراً خود اپل ناخواسته در macOS Tahoe نشانه‌هایی از آن را جا گذاشته و انتظار می‌رود در سال ۲۰۲۷ عرضه شود. ایرپادهای دوربین‌دار در عمل همان کارکردی را پوشش می‌دهند که برای آویز تصور می‌شد، منتها روی محصولی که کاربران بسیار بیشتری دارد.
سمت دیگر ماجرا Apple Watch است. سری ۱۲ این ساعت قابلیتی به نام Siri Recap دارد که با کمک Audio Intelligence صداهای روز کاربر را می‌شنود و از آن‌ها خلاصه‌ای از فعالیت‌های روزانه می‌سازد. این ساعت دوربین ندارد، اما همان نقش «همراهِ هوشمند» را بازی می‌کند که قرار بود آویز ایفا کند. به بیان دقیق‌تر، پوشیدنی‌های موجود اپل دارند کارکرد یک پوشیدنی هوش مصنوعی را میان خودشان تقسیم می‌کنند.
از نگاه من، اگر این تحلیل درست باشد، تعویق آویز بیش از یک تأخیر فنی، نشان‌دهنده‌ی یک انتخاب راهبردی است: اپل ترجیح می‌دهد هوش مصنوعی را به محصولاتی تزریق کند که میلیون‌ها کاربر از پیش آن‌ها را روی مچ و در گوششان دارند، نه اینکه دسته‌ی سخت‌افزاری کاملاً تازه‌ای بسازد و بازارش را از صفر بسازد. از این زاویه، آویز یک پروژه‌ی آزمایشی مازاد به نظر می‌رسد، نه مسیر اصلی اپل.
این را هم باید در نظر گرفت که توقف یک پروژه در اپل همیشه پایان کار نیست. اگر ایرپادهای دوربین‌دار یا نسل‌های بعدی Apple Watch ثابت کنند بازارِ چنین قابلیتی واقعی است، بعید نیست اپل ساخت آویز را از همان نقطه‌ای که رها کرده ادامه دهد. شرکت‌های بزرگ فناوری معمولاً پروژه‌های پوشیدنی را کامل کنار نمی‌گذارند؛ آن‌ها را روی قفسه می‌گذارند تا زمان مناسب برسد.
فعلاً باید همه‌چیز را در سطح گزارش و شایعه دید. اپل نه آویز را رسماً معرفی کرده و نه درباره‌ی توقف آن حرفی زده است؛ دلیل تعویق هم نامشخص مانده و نسبت‌دادن آن به Apple Watch یا ایرپادهای دوربین‌دار، تفسیر است نه واقعیت تأییدشده. آنچه تا امروز روشن است، این جهت‌گیری کلی است که اپل قابلیت‌های هوش مصنوعی را پیش از ساختن سخت‌افزار تازه، در اکوسیستم پوشیدنی موجودش جا می‌دهد.
