اپل سه مکبوک اینتلِ ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ را منسوخ کرد؛ آیا دستگاه شما در این فهرست است؟
اپل باز هم صفحهای دیگر از کتاب پشتیبانیاش را ورق زد؛ این بار نوبت به سه مکبوک اینتل از سالهای ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ رسیده است. خبر به زبان ساده این است: این لپتاپها به فهرست محصولات منسوخ اپل اضافه شدهاند و از این پس، پشتیبانی سختافزاری رسمی را از دست میدهند. اما چرا این اتفاق مهم است و برای دارندگان این دستگاهها چه معنایی دارد؟ بیایید با هم دقیقتر نگاه کنیم.
این سه مدل عبارتاند از MacBook Pro ۱۳ اینچی ۲۰۱۷ با دو درگاه Thunderbolt 3، MacBook Air رتینا ۲۰۱۸ و MacBook Pro ۱۳ اینچی ۲۰۱۸ با چهار درگاه Thunderbolt 3. نکتهٔ جالب اینجاست که اینها از آخرین نسلهای مکبوک هستند که با پردازندهٔ اینتل به بازار آمدند. برای مکبوک پرو ۲۰۱۷، آخرین سیستمعامل سازگار، macOS Ventura است که در سال ۲۰۲۲ منتشر شد. مکبوک ایر ۲۰۱۸ تنها تا macOS Sonoma بهروزرسانی میگیرد و دو نسخه از آخرین سیستمعامل اپل عقب میماند؛ مکبوک پرو ۲۰۱۸ هم فقط تا macOS Sequoia پیش میرود، یعنی یک نسخه پیش از macOS Tahoe فعلی.
برای اینکه بفهمیم این یعنی چه، باید زبان سیاست اپل دربارهٔ محصولات قدیمی را بدانیم؛ زبانی دقیق اما شاید برای خیلیها کمی پیچیده. وقتی فروش یک محصول بیش از پنج سال متوقف شده باشد اما هنوز هفت سال کامل نشده باشد، اپل آن را «vintage» مینامد و تا هفت سال، سرویس و قطعات در اختیارش میگذارد. اما به محض گذشتن هفت سال از توقف فروش، محصول «obsolete» یا منسوخ اعلام میشود و دیگر هیچ پشتیبانی سختافزاری رسمی از آن نخواهد شد؛ اتفاقی که دقیقاً برای این سه مکبوک رخ داده است.
نتیجهٔ عملی برای شما چیست؟ اگر یکی از این مدلها را دارید، برای تعمیر یا تأمین قطعه باید به تعمیرگاههای شخص ثالث مراجعه کنید. ولی نکتهٔ مهمتر امنیت است: با توقف دریافت نسخههای جدید macOS، وصلههای امنیتی تازه هم به این دستگاهها نمیرسد؛ یعنی هر باگ تازهای که کشف شود، بیپاسخ میماند. این یک ریسک واقعی است، بهویژه برای کسانی که اطلاعات حساس روی دستگاهشان نگه میدارند.
البته این پایان راه نیست؛ بلکه شروع یک تصمیمگیری هوشمندانه است. اگر یکی از این مکبوکها را دارید، نخست مدل دقیق دستگاهتان را از بخش «About This Mac» چک کنید تا مطمئن شوید واقعاً در این فهرست قرار گرفته است. سپس نوبت به سنجیدن گزینهها میرسد: ادامهٔ استفادهٔ آگاهانه با پذیرش ریسک امنیتی، مراجعه به تعمیرگاههای شخص ثالث در صورت مقرونبهصرفه بودن هزینه، یا ارتقا به مدلهای مجهز به تراشهٔ Apple Silicon. در بازار ایران، به دلیل محدودیتهای واردات، بسیاری از کاربران همچنان به دستگاههای قدیمی تکیه دارند. هرچند هیچ آمار رسمی از تعداد این مدلها در دست نیست و نباید دربارهٔ شیوع یا هزینههای داخلی حدس و گمان زد؛ همین عدم قطعیت، خودش دلیلی بر اهمیت آگاهی و تصمیم شخصی است.
در نگاه من، این رویداد معنایی فراتر از یک فهرست دارد؛ نشانهای روشن از پایان تدریجی عصر اینتل در خانوادهٔ مکبوک است. اپل از سال ۲۰۲۰ عملاً به معماری اختصاصی خود کوچ کرده و حالا پشتیبانی از آخرین نسلهای اینتل را هم میبندد. برای کاربر ایرانی، مهمترین اقدام همین حالاست: چک کردن مدل، سنجیدن هزینهٔ تعمیر احتمالی در برابر خرید دستگاه جدید، و انتخاب مسیری که هم امنیت را جدی بگیرد و هم با بودجه هماهنگ باشد. وقت آن رسیده که تصمیمتان را بر اساس واقعیت پشتیبانی اپل بگیرید، نه صرفاً عادت به دستگاهی که سالها همراهتان بوده است.
