کوک از دخالت در دورهی ترنوس کنار میکشد؛ روایت یک تقسیم کار تازه در رأس Apple

Tim Cook حالا عنوان تازهای دارد: «رئیس اجرایی هیئتمدیره». او میگوید قصد ندارد در تصمیم‌های روزمره‌ی John Ternus، مدیرعامل جدید Apple، دخالت کند و ترجیح می‌دهد بار پرونده‌های دولتی و بین‌المللی را از دوش او بردارد.

در گفت‌وگویی با روزنامه‌ی بریتانیایی ایندیپندنت، کوک این انتقال را «جالب» توصیف کرد و گفت هدفشان ساختن بهترین نمونه‌ی ممکن بوده؛ انتقالی که بعدها دیگران به آن نگاه کنند و از آن درس بگیرند. به گفته‌ی او مقدمات این کار سال‌ها پیش آغاز شده بود؛ و همین یک جمله نشان می‌دهد Apple این تغییر را رویدادی ناگهانی نمی‌داند.

کوک درباره‌ی رابطه‌اش با ترنوس از «اعتماد فوق‌العاده» حرف زده و در همان گفت‌وگو با صراحت تأکید کرده که در کار مدیرعامل دخالت نمی‌کند: «من آدم دخالت‌کننده‌ای نیستم.» این جمله، به خوانش من، از یک تعارف مدیریتی فراتر است؛ اعلام یک مرز است، آن هم علنی.

نقشی که کوک پذیرفته در ساختار شرکت‌های بزرگ جای مشخصی دارد. «رئیس اجرایی هیئت‌مدیره» معمولاً مدیر ارشدی است که از تصمیم‌های اجرایی روزمره فاصله می‌گیرد و بیشتر به پرونده‌های کلان می‌پردازد. در مورد کوک این پرونده‌ها گفت‌وگو با دولت‌ها و پیگیری مقررات در کشورهای مختلف است؛ کاری که به گفته‌ی او دیگر روی دوش ترنوس نیست.

کوک که در سال ۲۰۱۱ جانشین Steve Jobs شد، می‌گوید همان توصیه‌ای را به ترنوس کرده که خودش سال‌ها پیش شنیده بود: کار را مال خودت کن و از من تقلید نکن. او این تجربه را با تجربه‌ی خودش مقایسه می‌کند: همان‌طور که او جای جابز را با روش خودش پر کرد، ترنوس هم باید وقتش را روی بخش‌هایی بگذارد که بیشترین ارزش را برای شرکت می‌سازد. به گفته‌ی کوک، هر مدیری نقاط قوت متفاوتی دارد.

منبع خبر در ادامه اشاره می‌کند که از زمان تحویل مدیریت، تغییرهایی در داخل Apple رخ داده و به نظر می‌رسد شرکت بر سرعت بیشتر و عرضه‌ی پرشمارتر محصولات تأکید دارد. اینجا باید دقیق باشیم: این بخش خوانش ناظران است، نه اعلام رسمی شرکت؛ هیچ سند تأییدشده‌ای نشان نمی‌دهد که این تغییر رویه تا چه حد به محصولاتی رسیده که کاربر نهایی می‌بیند.

معنای ساختاری این تقسیم کار روشن است: پرونده‌های سیاسی و تنظیم‌گری به رئیس اجرایی هیئت‌مدیره سپرده شده تا مدیرعامل ذهنش آزاد باشد برای تصمیم‌های فنی و تجاری. اینکه Apple این طراحی را از سال‌ها قبل آماده کرده بود نشان می‌دهد شرکت انتقال قدرت را بخشی از برنامه‌ریزی بلندمدت می‌بیند، نه اتفاقی که یک‌شبه افتاده است. با این حال شرکت به قدری بزرگ است که تغییرهای محسوس در کوتاه‌مدت به سختی دیده می‌شود.

برای کسی که سهام یا استراتژی Apple را دنبال می‌کند، پرسش اصلی این است که دوره‌ی ترنوس در سرعت عرضه‌ی محصول و میزان ریسک‌پذیری تفاوتی می‌سازد یا نه. کوک در این گفت‌وگو فقط به اعتماد متقابل و تقسیم وظایف اشاره کرده و درباره‌ی جزئیات برنامه‌ی محصولات چیزی نگفته است.

برای خواننده‌ی ایرانی این خبر بیشتر تماشای اکوسیستم است تا موضوعی که بتوان روی آن اقدام کرد. نه قیمت، نه رجیستری و نه دسترسی به محصول در ایران با تغییر مدیرعامل عوض نمی‌شود و در گزارش‌های موجود هم اشاره‌ی مستقیمی به بازار ایران نیست. تنها نکته‌ی کاربردی برای کسی که آینده‌ی Apple را پی می‌گیرد، سرعت و اولویت‌هایی است که مدیریت جدید برای سال‌های پیش رو تعیین می‌کند.

تا وقتی اعلام رسمی تازه‌ای منتشر نشده، این گفت‌وگو را باید روایتی از یک انتقال مدیریتی خواند که جزئیاتش از یک منبع واحد به دست ما رسیده است. اینکه ترنوس چه چهره‌ای از Apple خواهد ساخت، پرسشی است که پاسخش در محصولات و سیاست‌های ماه‌های آینده روشن می‌شود، نه در مصاحبه‌ها.