۵۰ دلار برای سفر به عصر آیپاد در سال ۲۰۲۷؛ پخشکنندهی Sudo چه در سر دارد؟
دنیای فناوری گاهی ما را به سفرهایی عجیب در زمان میبرد؛ درست مثل پروژهی جدیدی به نام Sudo که وعده داده حسوحال آیپاد کلاسیک (iPod Classic) اپل را دوباره زنده کند. این پخشکنندهی موسیقی با قیمت تخمینی ۲۵۰ دلار، همان چرخدکمهی نوستالژیک برای ناوبری را به ارث برده و در کنار آن، از حافظهی SD و درگاه مدرن USB-C بهره میبرد. اما پیش از آنکه هیجانزده شوید، باید بدانید که این دستگاه قرار نیست زودتر از سال ۲۰۲۷ به دست خریداران برسد و سازندگانش برای رزرو آن، از همین حالا ۵۰ دلار پیشپرداخت طلب میکنند.
جذابیت اصلی Sudo برای بسیاری از کاربران، بازگشت به مفهوم مالکیت فیزیکی و آفلاین موسیقی است. شما فایلهای صوتی را روی کارت SD ذخیره میکنید و دیگر برای شنیدن آنها به اینترنت، فضای ابری یا پرداخت حق اشتراک ماهانه نیازی ندارید. البته روی دیگر این سکه، یک محدودیت احتمالی است. بنا بر گزارشهای منتشرشده، احتمالاً این دستگاه با سرویسهای پخش جریانی (استریم) موسیقی سازگار نخواهد بود. باید تأکید کنم که این موضوع هنوز قطعی نیست، اما اگر واقعیت داشته باشد، نشان میدهد که Sudo مسیرش را از جریان اصلی گوشدادن به موسیقی در دنیای امروز کاملاً جدا کرده است.
اگر بخواهم تحلیلی بر این روند داشته باشم، باید بگویم تلاش برای شبیهسازی آیپاد اصلاً اتفاق تازهای نیست. با این حال، دلیل ناکامی بیشتر این پروژهها چیزی فراتر از ظاهر و سختافزار بوده است. جادوی آیپاد تنها در چرخدکمه یا جک هدفون خلاصه نمیشد؛ بلکه حاصل یکپارچگی بینقص سختافزار، نرمافزار همگامسازی و البته فروشگاه موسیقی اپل بود. بازتولید این اکوسیستم عمیق، کار سادهای نیست و صرفاً با تقلید از کالبد دستگاه نمیتوان به آن دست یافت.
نکتهی مبهم و تا حدی نگرانکنندهی ماجرا، هویت سازندگان Sudo است. در گزارشها به نام شرکتی به اسم New Matter اشاره شده که پیشتر در حوزهی چاپ سهبعدی فعالیت میکرد و در سال ۲۰۱۸ تعطیل شد. البته همان منابع بلافاصله تصریح میکنند که این تشابه اسمی احتمالاً کاملاً تصادفی است و ارتباطی میان این دو وجود ندارد. با این وجود، پرداخت ۵۰ دلار برای محصولی که قرار است سالها بعد عرضه شود، ریسک بالایی دارد. از امروز تا ۲۰۲۷ ممکن است مشخصات نهایی دستگاه تغییر کند، تاریخ عرضه جابهجا شود یا چالشهای زنجیرهی تأمین و موانع حقوقی سر راه تولید قرار بگیرند. در اینگونه پیشخریدها، خریدار باید کاملاً محتاطانه عمل کند.
بهعنوان یک تحلیلگر، معتقدم جذابیت دستگاهی که فقط و فقط موسیقی پخش میکند، در فرار از هیاهوی گوشیهای هوشمند و اعلانهای بیپایان آنها ریشه دارد. با این حال، برای مخاطب ایرانی که فعلاً هیچ کانال رسمی یا پشتیبانی مشخصی برای خرید چنین محصولی پیش رو ندارد، ارزش این خبر صرفاً در تحلیل یک روند تکنولوژیک است. Sudo آزمون دیگری است برای یافتن پاسخ این پرسش: آیا میشود ظاهر آیپاد را بازسازی کرد، در حالی که تجربهی کاربریِ ماندگار آن دیگر وجود ندارد؟ فعلاً همهچیز در حد یک وعدهی دلپذیر است و گذر زمان تا سال ۲۰۲۷، سرنوشت آن را روشن خواهد کرد.
