iPhone Duo در دست منتقدان: سخت‌افزاری که تحسین شد و نرم‌افزاری که جا ماند
iPhone Duo، نخستین آیفون تاشوی اپل، امروز با قیمت پایه ۱۹۹۹ دلار به دست مشترکان رسید؛ دستگاهی با نمایشگر بیرونی ۵.۴ اینچی که وقتی باز می‌شود، به صفحه‌ای ۷.۶ اینچی بدل می‌شود. بررسی‌های اولیه‌ای که هم‌زمان منتشر شده‌اند تصویری دو پاره ترسیم می‌کنند: سخت‌افزار ستایش می‌شود و نرم‌افزار زیر سوال می‌رود.
در تازه‌ترین قسمت پادکست The MacRumors Show — همان رسانه‌ای که سال‌هاست ضربان خبری و شایعه‌ای اپل را دنبال می‌کند — میزبانان دقیقاً سراغ همین شکاف رفته‌اند: محصولی که ایده‌های تازه‌ای به آیفون اضافه می‌کند، اما از خریدار می‌خواهد چند سازش پررنگ را هم بپذیرد.
روشن‌ترین نقطه قوت، نمایشگر داخلی است. سطح مات این صفحه بازتاب نور را کم می‌کند، چینِ محل تا کم‌رنگ‌تر دیده می‌شود و فضای بیشتری برای خواندن، تماشای ویدیو، ویرایش عکس و انجام هم‌زمان چند کار فراهم می‌شود. کیفیت ساخت و توان پردازشی هم در این ارزیابی‌ها امتیاز گرفته‌اند.
در سوی دیگر ماجرا، تجربه نرم‌افزاری یکدست نیست. برنامه‌هایی که برای این ابعاد بهینه نشده‌اند بخشی از صفحه را بی‌استفاده می‌گذارند و کنترل‌های ناآشنا، کار با دستگاه را کُند می‌کنند. نتیجه این است که بزرگ‌ترین مزیت سخت‌افزاری تا حدی هدر می‌رود و آن صفحه بزرگ، کمتر از وعده‌اش به کار می‌آید.
اصلی‌ترین اختلاف نظر هم بر سر استفاده روزمره است. بخشی از بررسی‌کنندگان نمایشگر بیرونی را برای پیام‌رسان‌ها و کارهای سریع کافی می‌دانند و بخشی آن را محدودکننده می‌بینند. وزن و عرض دستگاه کار با یک دست را دشوار می‌کند، بازگشت به Touch ID برای بعضی‌ها عادت‌شکنی است و دوربین‌ها به پای مدل‌های Pro هم نمی‌رسند. تجربه ۲۴ ساعت اولیه میزبانان نیز همین تصویر را تأیید می‌کند: لذت دو پنجره کنار هم، در برابر این پرسش ساده که آیا حمل یک صفحه بزرگ‌تر، ارزش این سازش‌ها را دارد.
اگر این ارزیابی‌ها را کنار هم بگذاریم، الگویی روشن بیرون می‌آید: گلوگاه iPhone Duo در روز نخست نه پنل است و نه تراشه، بلکه نرم‌افزار است. این خوانشِ من است، نه گزاره‌ای تأییدشده از سوی اپل؛ اما معیاری به دست می‌دهد که نسخه بعدی سخت‌افزار و کار توسعه‌دهندگان با آن سنجیده می‌شود. قیمت پایه هم ۱۹۹۹ دلار اعلام شده؛ عددی مربوط به بازار آمریکا که به معنای قیمت نهایی در بازارهای دیگر نیست.
در همان قسمت پادکست، موضوع دومی با جنسی کاملاً متفاوت مطرح شد. اپل رویدادی با عنوان «Pro and tell» را برای ۲۸ اکتبر در لس‌آنجلس تدارک دیده است؛ محتوای آن رسماً اعلام نشده و هر آنچه درباره محصولاتش می‌دانیم، در قالب پیش‌بینی و شایعه باقی می‌ماند.
بنا بر این گزارش‌ها، مدل‌های بازطراحی‌شده ۱۴ و ۱۶ اینچی MacBook Pro محور اصلی خواهند بود: نمایشگر OLED ترکیب‌شده با نخستین صفحه‌نمایش لمسی در یک مک، بدنه سبک‌تر و احتمالاً باریک‌تر، لولای تقویت‌شده برای ورودی لمسی و Dynamic Island به‌جای بریدگی بالای صفحه. تراشه‌ها همان M5 Pro و M5 Max توصیف شده‌اند؛ یعنی وزن اصلی تغییرات روی نمایشگر و طراحی می‌افتد. در همین دسته، iPad mini بازطراحی‌شده با نمایشگر OLED، تراشه A20 Pro، دوربین جلوی افقی و سیستم بلندگوی تازه پیش‌بینی می‌شود و مقاومت در برابر آب هم شاید برای نخستین بار به یک آیپد برسد. برای iMac و مدل پایه ۱۴ اینچی MacBook Pro هم تراشه M6 در نظر گرفته شده است. هیچ‌کدام از این موارد تا روز رویداد تأیید نشده‌اند.
پایان‌بندی قسمت هم به سالگردی کوتاه اختصاص داشت: ۲۵ سال از معرفی iPod در ۲۳ اکتبر ۲۰۰۱ گذشته است. این بخش یک مرور تاریخی است، نه خبر تازه؛ یادآوری اینکه اپل مسیر موسیقی دیجیتال را از یک پخش‌کننده جیبی آغاز کرد و امروز همان مسیر به سرویس‌های اشتراکی رسیده است.
آنچه در روزهای آینده روشن می‌شود، پاسخ به یک پرسش است: اپل این شکاف نرم‌افزاری را با راهنمایی توسعه‌دهندگان پر می‌کند یا با نسخه سخت‌افزاری بعدی؟ درباره رویداد ۲۸ اکتبر هم تا لحظه برگزاری همه‌چیز در حد انتظار می‌ماند؛ صفحه لمسی مک و آیپد مینی OLED تا اعلام رسمی، شایعه‌اند و نباید با محصول معرفی‌شده اشتباه گرفته شوند.
