مک‌بوک پروی لمسی؛ شایعه‌ی تازه و آزمون دشوار مرز مک و آی‌پد
گاهی یک شایعه بیشتر از خودِ محصول درباره‌ی فلسفه‌ی یک شرکت حرف می‌زند. ستون هفتگی Sunday Reboot در AppleInsider این هفته با همین منطق شروع شد: تصور یک MacBook Pro با نمایشگر OLED که می‌شود با انگشت هم لمسش کرد. اما بحث اصلی این یادداشت محصولی نیست که هنوز وجود ندارد؛ مرزی است که اپل سال‌ها با اصرار از آن دفاع کرده: مرز میان Mac و iPad.
به نوشته‌ی این ستون، اپل ظاهراً اکتبر امسال دو رویداد برگزار می‌کند؛ اولی درباره‌ی محصولات خانه‌ی هوشمند و دومی در پایان ماه برای سخت‌افزار تازه‌ی Mac و iPad. رویداد دوم، بر پایه‌ی همان متن، دو چیز را در مرکز توجه دارد: iPad mini OLED و MacBook Pro OLED که مدت‌هاست انتظارش کشیده می‌شود. اینجا باید دقیق باشم: لمس‌پذیری MacBook در متن به‌صراحت شایعه خوانده شده و اپل هیچ‌یک از این موارد را رسماً تأیید نکرده است.
نویسنده یادآوری می‌کند تقویم رویدادهای اپل از قبل هم قابل پیش‌بینی نبود. به‌روزرسانی Mac mini و Mac Studio در اواخر تابستان امسال بیرون از ریتم همیشگی اپل بود و همه را غافلگیر کرد. حالا هم فاصله‌ی معمول یک‌ماهه میان رویدادهای پاییزی به نیمه‌ماه رسیده؛ همین کوتاه شدن فاصله باعث شده بحث درباره‌ی دستور کار هر رویداد جدی‌تر شود.
در بخشی از این ستون ادعا شده Sidecar در macOS 27 و iPadOS 27 از ورودی لمسی پشتیبانی می‌کند. Sidecar همان قابلیتی است که iPad را به نمایشگر دوم Mac تبدیل می‌کند؛ اگر این ادعا درست باشد، کاربر می‌تواند از روی iPad صفحه‌ی Mac را با انگشت کنترل کند. نتیجه، تجربه‌ای نزدیک به همان MacBook لمسی است، با این تفاوت که امروز روی دو دستگاه جدا اجرا می‌شود.
این مسیر یک مانع رسمی هم دارد. Craig Federighi، مدیر ارشد نرم‌افزار اپل، در ژوئن ۲۰۲۵ صریح گفت iPad و Mac عمداً دو پلتفرم جدا می‌مانند، چون هرکدام در کار خودشان بهترین‌اند: به گفته‌ی او iPad بهترین کامپیوتر لمسی است و Mac بهترین کامپیوتر با کیبورد و ماوس. همان زمان تأکید کرد همگرایی سخت‌افزاری به این معنا نیست که نرم‌افزار هم باید یکی شود.
از دید کاربر اما ماجرا روشن‌تر است. کسی که هم Mac دارد و هم iPad، با لمسی شدن MacBook بخشی از دلیل نگه داشتن iPad در کنار Mac را از دست می‌دهد؛ چون دیگر برای کارهای لمسی به دستگاه دوم نیازی نیست. iPad هم در همین مدت به سمت Mac حرکت کرده: نوار منو و چند قابلیت دیگر، آن را برای کار روزمره به دفترکاری قابل قبول تبدیل کرده. خود نویسنده از iPad Pro ۱۱ اینچی M2 با Magic Keyboard، کیبورد مخصوص iPad، به‌جای لپ‌تاپ استفاده می‌کند.
او یک ایراد عملی هم مطرح می‌کند که مستقیماً به خود لمس مربوط می‌شود: نوتبوک‌های لمسی سال‌هاست وجود دارند، اما ضربه‌ی انگشت به نمایشگر می‌تواند لپ‌تاپی را که روی لبه‌ی میز تعادل دارد به عقب برگرداند. به نوشته‌ی او اپل پایه‌ای شبیه Surface مایکروسافت به MacBook اضافه نمی‌کند و وزن بدنه را هم برای مقابله با این مشکل بالا نمی‌برد، چون سیاستش سبک‌تر کردن دستگاه‌هاست. در ترکیب iPad Pro و Magic Keyboard این مشکل وجود ندارد، چون وزن به سمت کاربر می‌آید.
در سمت iPad اما دو چیز همچنان روی Mac می‌ماند: اجرای همه‌ی اپلیکیشن‌های Mac و Xcode، ابزار ساخت اپلیکیشن که فقط روی Mac اجرا می‌شود. خواسته‌ی نویسنده از همین‌جا می‌آید؛ به نظر او اگر Mac دارد لمسی می‌شود، اپل می‌تواند قدم آخر را بردارد و macOS را به iPad هم بیاورد. اینجا دیگر با گزارش روبه‌رو نیستیم؛ این بخش آرزوی نویسنده است و در متن هیچ قرینه‌ای وجود ندارد که اپل چنین برنامه‌ای داشته باشد.
او امیدوار است در دوره‌ی John Ternus، مدیر ارشد سخت‌افزار اپل، این جدایی دوباره بررسی شود. با این حال خودش هم می‌داند این امید چندان واقع‌بینانه نیست و صریح می‌گوید فقط رؤیاپردازی می‌کند. یک نکته‌ی زمانی هم مهم است: از اظهارنظر فدریگی حدود یک سال و نیم گذشته و ممکن است موضع رهبری نرم‌افزاری اپل در این مدت نرم‌تر شده باشد، هرچند هیچ تأیید رسمی برای چنین تغییری در دست نیست.
پس تا وقتی اپل رسماً چیزی اعلام نکند، هر بحثی درباره‌ی MacBook لمسی در حد همان ستون هفتگی و شایعه می‌ماند. در متن هم هیچ قیمت، تاریخ عرضه یا اطلاعاتی درباره‌ی بازار ایران وجود ندارد؛ یعنی تصمیم خرید کسی را نمی‌توان بر پایه‌ی آن برنامه‌ریزی کرد. اما پرسشی که باقی می‌ماند بلندمدت‌تر است و به این راحتی‌ها پاسخ نمی‌گیرد: اگر سخت‌افزار Mac به لمس تن بدهد، اپل تا کجا می‌تواند دو سیستم نرم‌افزاری جدا را کنار هم نگه دارد؟
