پراسر می‌گوید iOS 26 دیگر راز تجاری نیست؛ قانون اما چیز دیگری می‌گوید
تصور کنید رازی را مدت‌ها در گاوصندوق نگه داشته‌اید و یک روز قفل آن باز می‌شود؛ آیا هنوز راز است؟ جان پراسر (Jon Prosser)، یوتیوبر شناخته‌شده‌ی حوزه‌ی اپل، در تازه‌ترین دفاع خود روی همین ایده دست گذاشته است: طرح‌هایی که پیش‌تر منتشر کرد دیگر «راز تجاری» نیستند، چون iOS 26 حالا رسماً به دست کاربران رسیده است. استدلالی که در نگاه اول قوی به نظر می‌رسد، اما در حقوق اسرار تجاری آن‌قدرها هم محکم نیست و پرونده‌ی اپل را تمام‌شده نمی‌کند.
در آخرین به‌روزرسانی مشترکی که اپل، پراسر و مایکل رامچیوتی (Michael Ramacciotti) به دادگاه داده‌اند، وکلای پراسر نوشته‌اند اپل فهرست اسرار تجاری خود را تحویل داده و حالا تشخیص اینکه کدام قلم از این فهرست هنوز راز تجاری محسوب می‌شود، دشوار است. از نگاه آن‌ها باید روشن شود که آیا این اقلام با توجه به افشاهای پیشین اشخاص ثالث، از ابتدا راز بوده‌اند، و آیا انتشار عمومی iOS 26 و macOS 26 آن‌ها را از حالت راز بیرون نیاورده است.
نکته‌ای که اینجا باید روی آن بایستیم این است: در حقوق اسرار تجاری، معیار اصلی وضعیت همان لحظه‌ای است که اطلاعات به دست آمده‌اند، نه وضعیت امروز. اگر دادگاه بپذیرد که اطلاعات در زمان دستیابی محرمانه بوده، عمومی شدن بعدی آن معمولاً گذشته را پاک نمی‌کند. این را به‌عنوان یک تحلیل حقوقی می‌گویم، نه حکم قطعی دادگاه؛ تصمیم نهایی بر عهده‌ی قاضی است.
دفاع جدی‌تر و ماندگارتر احتمالاً ادعای دیگری است: اینکه اپل از اسرار خود به‌اندازه‌ی کافی محافظت نکرده و به همین دلیل نمی‌تواند دیگران را مسئول افشای آن‌ها بداند. همان مسیری که OpenAI، سازنده‌ی ChatGPT، در اختلاف حقوقی جداگانه‌ی خود با اپل در پیش گرفته است.
ماجرا از آوریل ۲۰۲۵ آغاز شد؛ زمانی که پراسر طرح‌هایی از نسخه‌ای منتشرنشده را نشان داد که گمان می‌رفت iOS 19 باشد و بعدها با نام iOS 26 عرضه شد. اپل کمی بعد علیه پراسر و رامچیوتی شکایت کرد و مدعی شد آن‌ها اسرار تجاری‌اش را تصاحب کرده‌اند. بر پایه‌ی این ادعا، رامچیوتی به iPhone توسعه‌ی ایتن لیپنیک (Ethan Lipnik)، یکی از مهندسان اپل، دسترسی پیدا کرده و جزئیات آن نسخه را در یک تماس FaceTime به پراسر نشان داده است. پراسر در ابتدا این اتهام را رد کرد، اما رامچیوتی با اپل همکاری کرد. تا زمانی که دادگاه چیز دیگری بگوید، این‌ها ادعا هستند و نه واقعیت اثبات‌شده.
رامچیوتی در این مرحله لحن متفاوتی دارد. او بر همکاری کامل خود تأکید کرده، خواستار برگزاری جلسه‌ی استماع درباره‌ی اینکه اپل دقیقاً چه چیز دیگری از او می‌خواهد شده و وکلایش نوشته‌اند اگر پراسر بخواهد با شدت از خود دفاع کند، او حاضر نیست وارد این نبرد شود.
اپل اما راضی نیست. این شرکت می‌گوید هنوز منتظر اسنادی از پراسر است، از جمله جزئیات مالی و مکاتبات او با اشخاص ثالث مشخص. اپل همچنین یادآوری کرده نزدیک به دوازده ماه نتوانسته از پراسر اطلاعات لازم برای کشف مدارک را به دست آورد؛ همان تأخیری که بخشی از آن به مهلت‌های از دست‌رفته‌ی او در دادگاه برمی‌گردد.
پیامدهای این ماجرا فقط حقوقی نبوده است. اپل در ژوئن ۲۰۲۵ لیپنیک را به دلیل محافظت ناکافی از iPhone توسعه‌اش اخراج کرد. بر پایه‌ی پروفایل عمومی او، پس از حدود دو ماه بی‌کاری مدتی کوتاه در xAI، شرکت هوش مصنوعی Elon Musk، کار کرده و سپس نُه ماه مهندس ارشد iOS در یک شرکت نرم‌افزاری در کالیفرنیا بوده است. به گفته‌ی همان پروفایل، او اکنون به‌صورت مستقل کار می‌کند.
ارزش این پرونده برای مخاطب اپل در جزئیات شخصی‌اش نیست؛ در خطی است که می‌کشد: مرز میان گزارش‌گری مبتنی بر لیک و سوءاستفاده از اطلاعات محرمانه. نتیجه‌ی نهایی هنوز روشن نیست. رامچیوتی خواستار یک جلسه‌ی استماع شده و اگر دادگاه با آن موافقت نکند، دور بعدی به‌روزرسانی طرفین قرار است دوم دسامبر ۲۰۲۶ به دادگاه برود.
قاعده‌ای که از این پرونده می‌توان برداشت کرد ساده است: در دعواهای اسرار تجاری، آنچه اهمیت دارد لحظه‌ی دستیابی به اطلاعات است، نه سرنوشت بعدی محصول. تا زمانی که دادگاه تصمیم بگیرد، همه‌ی این‌ها در حد استدلال و ادعا باقی می‌ماند.
