دسته‌بندی نشده

مک استودیو M5 Max و ۱۷ بازی ویندوزی؛ آنچه یک تست‌کننده واقعاً دید

اگر دنبال یک نشانه‌ی واقعی از این هستید که مک‌های تراشه‌ی اپل تا کجا در دنیای بازی‌های ویندوزی پیش رفته‌اند، این آزمایش کوچک را از دست ندهید: اندرو تسای (Andrew Tsai)، تست‌کننده‌ای که سال‌ها بازی روی مک را دنبال و ویدیو منتشر می‌کند، در تازه‌ترین آزمونش ۱۷ بازی ویندوزی را روی یک مک استودیو مجهز به M5 Max اجرا کرده و نتیجه را عمومی کرده است.

در میان این ۱۷ بازی، Gears of War: E-Day هم دیده می‌شود؛ عنوانی از مجموعه‌ی شناخته‌شده‌ی Xbox که نسخه‌ی ویندوزی‌اش روی همین مک استودیو اجرا شده. به گزارش AppleInsider، تسای هم سرعت اجرای بازی‌ها را ثبت کرده و هم روش به‌راه‌انداختن هرکدام را توضیح داده. نکته‌ی مهم همین‌جاست: این روش‌ها یکسان نیستند. برای هر بازی ترکیب متفاوتی از تنظیمات و ابزارها لازم است و همین، تجربه را از یک «نصب کن و بازی کن» ساده دور می‌کند.

شاید بپرسید اصلاً بازی ویندوزی چطور روی مک اجرا می‌شود. پاسخ کوتاه این است: با ترجمه. تراشه‌های اپل معماری ARM دارند و بازی‌های ویندوزی برای پردازنده‌های اینتلی و رابط گرافیکی DirectX نوشته شده‌اند؛ پس اجرای آن‌ها روی مک به لایه‌های ترجمه یا ابزارهای سازگاری نیاز دارد که دستورهای بازی را لحظه‌به‌لحظه به زبانی قابل‌فهم برای مک برمی‌گردانند. کیفیت همین ترجمه تعیین می‌کند بازی روان اجرا شود یا با افت فریم و خطاهای گرافیکی روبه‌رو شود.

AppleInsider این مطلب را در قالب یک «Apple Bite» منتشر کرده؛ قالب کوتاهی که این رسانه برای خبرهای کوچک‌تر نگه می‌دارد. به همین دلیل جزئیات فنی کامل — میانگین فریم، تنظیمات گرافیکی و فهرست دقیق ابزارها — در آن نیامده است. نویسنده وعده داده به‌زودی یکی از ابزارهای به‌کاررفته را جداگانه معرفی کند؛ ابزاری که به گفته‌ی خودش Proton نیست. Proton لایه‌ی سازگاری شرکت Valve است که بازی‌های ویندوزی را روی لینوکس و استیم‌دک اجرا می‌کند و به همین دلیل نامش در بحث بازی روی مک زیاد شنیده می‌شود.

میزبان این آزمایش، مک استودیو است؛ رایانه‌ی رومیزی اپل که بدون نمایشگر و صفحه‌کلید عرضه می‌شود و برای کارهای سنگین مثل رندر ویدئو و مدل‌سازی ساخته شده. تراشه‌ی M5 Max هم در ردیف بالای تراشه‌های سری M می‌نشیند و توان گرافیکی، بخش مهمی از هویت آن است. همین باعث می‌شود نتیجه‌ی چنین آزمونی بیش از یک مک‌بوک معمولی جلب توجه کند.

برای کاربر ایرانی، این نتیجه بیش از یک کنجکاوی فنی است. مک استودیو دستگاهی گران و وارداتی است و کسی که آن را می‌خرد، معمولاً به‌عنوان ایستگاه کار حرفه‌ای به آن نگاه می‌کند. اگر بازی‌های ویندوزی روی نسخه‌ی M5 Max واقعاً قابل‌اتکا باشند، ارزش پیشنهادی این دستگاه یک لایه‌ی تازه می‌گیرد: همان ماشینی که رندر و تدوین انجام می‌دهد، می‌تواند میزبان بخشی از کتابخانه‌ی بازی‌های کاربر هم باشد، بدون نیاز به یک پی‌سی جداگانه در کنار میز کار. برداشت من این است که جذابیت اصلی همین‌جاست، نه در عدد فریمی که فعلاً کسی منتشر نکرده.

با این حال، هنوز برای نتیجه‌گیری زود است. آنچه منتشر شده یک آزمایش فردی است، نه بنچمارک رسمی اپل؛ و اپل هم تا این لحظه تأیید نکرده که اجرای بازی‌های ویندوزی روی مک‌های سری M5 بخشی از پشتیبانی رسمی‌اش باشد. تجربه‌ی هر بازی هم به تنظیمات، نسخه‌ی ابزارها و حتی به‌روزرسانی‌های میان‌راهی وابسته است؛ چیزی که در ویدیوهای این‌چنینی با نسخه‌ی روز آزمایش می‌شود و ممکن است چند ماه بعد نتیجه‌ی دیگری بدهد. برای کسی که به فکر خرید است، این خبر یک احتمال امیدبخش است، نه یک تضمین.

آنچه از این آزمایش برمی‌آید این است که فاصله‌ی مک‌های تراشه‌ی اپل با دنیای بازی‌های ویندوزی دارد کم می‌شود و M5 Max در این مسیر توان قابل‌توجهی نشان داده. اما تا وقتی اپل یا خود سازندگان بازی‌ها رسماً وارد میدان نشوند، این فاصله با ابزارهای جانبی و آزمون‌وخطای کاربران پر می‌شود؛ راهی که کار می‌کند، ولی هنوز راه رسمی نیست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *