اپل برای HomeView فروشگاه نساخت؛ اپ‌ها از iPhone می‌آیند

اگر دنبال فروشگاه اپ مستقل روی HomeView هستید، زودتر از این خیال‌تان راحت شود: اپل برای این هاب خانگی فروشگاهی نساخته است. اپ شرکت‌های دیگر روی صفحه‌اش دیده می‌شوند، اما فقط زمانی که یک iPhone یا iPad سازگار، جفت‌شده و به‌تازگی بازشده نزدیکش باشد. این همان الگویی است که CarPlay سال‌ها پیش در خودرو جا انداخت؛ این بار اپل آن را به پذیرایی خانه آورده است.

HomeView با مجموعه‌ای از اپ‌های خود اپل از پیش نصب‌شده به دست‌تان می‌رسد: Apple Music، Apple Podcasts، Apple News، Calendar، FaceTime و Messages. اپل می‌گوید این دستگاه از اپ‌های صوتی و ویدیویی شرکت‌های دیگر هم پشتیبانی می‌کند، اما راهی برای نصب برنامه روی خودش ندارد؛ نه App Store دارد و نه سازوکاری برای دانلود مستقیم. اپ‌های دیگر از بیرون می‌آیند و روی صفحه می‌نشینند.

مسیر ورود همین اپ‌ها هم چیزی است که اپل قبلاً در خودرو تمرین کرده: HomeView شبیه CarPlay کار می‌کند. در CarPlay خودِ خودرو نرم‌افزار مستقل اجرا نمی‌کند؛ نمایشگر می‌شود و iPhone پشت صحنه اپ‌ها و داده‌ها را می‌آورد. HomeView هم وقتی به یک iPhone یا iPad سازگار وصل شود، اپ‌های دیگران را نشان می‌دهد. همین تصمیم توضیح می‌دهد چرا فهرست اپ‌های پیش‌نصب‌شده دقیقاً همان سرویس‌های خود اپل است: چیز دیگری برای نصب وجود ندارد.

برای توسعه‌دهنده‌ها معنای این معماری روشن است. اپ‌های صوتی‌ای که برای CarPlay نوشته شده‌اند — مثل Spotify و Audible — روی HomeView هم کار می‌کنند، و اپل می‌گوید سازندگان اپ‌های ویدیویی iOS می‌توانند پشتیبانی HomeView را به همان اپ موجود اضافه کنند. پس فرصت اینجا ساختن نرم‌افزاری تازه برای پلتفرمی تازه نیست؛ افزودن یک مقصد نمایشی به اپی است که همین حالا روی iPhone هست. کشف و توزیع هم به‌جای HomeView از iOS قرض گرفته می‌شود.

HomeView برای خانه‌ی مشترک ساخته شده و تا شش نفر می‌توانند از آن استفاده کنند. دستگاه این افراد را از روی صدا و دوربین جلویی از هم جدا می‌کند. اطلاعات شخصی — مثل Messages و Calendar یا اپ‌های دیگران — فقط زمانی روی صفحه می‌آید که دوربین فرد را شناخته باشد و یک iPhone یا iPad جفت‌شده و به‌تازگی بازشده هم نزدیک دستگاه باشد. آلبوم‌های عکس مشترک و موسیقی اما برای همه‌ی اهل خانه، از جمله مهمان، باز است؛ و مهمان به‌خاطر همان شرط احراز هویت، اطلاعات شخصی کسی را نمی‌بیند.

نتیجه‌ی عملی این شرط‌ها را هم بی‌پرده بگویم: تجربه‌ی HomeView همیشه کامل نیست. صفحه در خانه روشن می‌ماند، اما اپ‌های شرکت‌های دیگر و داده‌های شخصی به حضور یک گوشی بازشده گره خورده‌اند. اگر iPhone صاحب‌خانه در جیبش باشد یا از آخرین باز شدنش زمان زیادی گذشته باشد، آن بخش از تجربه روی صفحه نمی‌آید. این همان تفاوت اصلی با نمایشگرهای هوشمندی است که خودشان اپ نصب می‌کنند و مستقل کار می‌کنند.

قیمت HomeView ۲۹۹ دلار است، پیش‌سفارش آن باز شده و عرضه‌اش ۱۳ نوامبر آغاز می‌شود. در همین اطلاعات هیچ اشاره‌ای به بازارهای دیگر یا زمان‌بندی عرضه در ایران نشده؛ پس برای خواننده‌ی ایرانی این خبر بیشتر درباره‌ی معماری و مسیر محصول است تا یک گزینه‌ی خرید. ساختن قیمت داخلی یا رقم واردات از روی همین عدد، چیزی جز حدس نخواهد بود.

این را می‌توان این‌طور تفسیر کرد — و توجه داشته باشید که از این‌جا به بعد تفسیر است، نه داده‌ی خام — که اپل iPhone را لایه‌ی محاسبات و اپ‌های خانه کرده و HomeView را نمایشگر مشترک آن؛ چیدمانی که هم مزیت است و هم محدودیت. مزیتش این است که اپ‌ها و هویت کاربر از قبل روی گوشی او جا افتاده‌اند و نیازی به ساختن اکوسیستم تازه نیست. محدودیتش این است که صفحه وقتی گوشی نیست، نصفه است. این‌که اپل بعداً فروشگاه یا ابزار توسعه‌ی مستقل برای HomeView اضافه می‌کند یا نه، در شواهد موجود پاسخی ندارد.

آن‌چه از همین حالا روشن است این است که مهم‌ترین تصمیم این محصول نه قیمتش است و نه تاریخ عرضه‌اش؛ نبود فروشگاه روی خود دستگاه است. تا وقتی اپل جزئیات همکاری با توسعه‌دهنده‌ها را منتشر نکند، نمی‌توان گفت این وابستگی به iPhone برای HomeView مزیت می‌شود یا سقف رشدش.