وقتی نرم‌افزار از سخت‌افزار جلو می‌زند: Delta ۲.۰ با Liquid Glass و چیدمان‌های اختصاصی آیفون تاشوی Duo

شبیه‌ساز بازی‌های رترو Delta به نسخه ۲.۰ رسید؛ به‌روزرسانی‌ای که هم چهره اپ را با زبان طراحی Liquid Glass تازه می‌کند و هم چیدمان‌هایی اختصاصی برای آیفون تاشوی Duo به همراه دارد. برای اپی که سال‌ها فقط با صفحه‌های ثابت سر و کار داشت، این نسخه پاسخی است به پرسشی قدیمی: نرم‌افزار روی سخت‌افزاری که تا می‌شود، چه رفتاری باید داشته باشد؟ و به نظر من، دلتا جواب را زودتر از خودِ سخت‌افزار پیدا کرده است.

برای آنهایی که با دلتا آشنا نیستند: این اپ محبوب‌ترین شبیه‌ساز بازی‌های رترو روی آیفون است و به‌جای خرید کنسول‌های قدیمی، همان بازی‌ها را روی گوشی اجرا می‌کند. نسخه ۲.۰ دو تغییر اصلی دارد؛ رابط کاربری بازطراحی‌شده با Liquid Glass، همان زبان طراحی نیمه‌شفاف و شیشه‌ای اپل، و پشتیبانی اختصاصی از آیفون تاشوی Duo.

اما بخش مهم ماجرا همان Duo است. توسعه‌دهندگان دلتا برای هر وضعیتِ قرار گرفتن این گوشی تاشو کاور کنترلر جداگانه ساخته‌اند؛ از جمله چند چیدمان برای بازی‌های Nintendo DS که تمام صفحه داخلی را پر می‌کنند و در حالت کتابی و عمودی، تصویر را روی خط تای میان صفحه ادامه می‌دهند. یعنی بازی از یک نیمه به نیمه دیگر می‌رسد و درزِ وسط به‌جای مانع بودن، بخشی از قاب تصویر می‌شود.

روی نمایشگر بیرونی هم اپ به‌هم نمی‌ریزد؛ با بسته شدن گوشی، رابط برای صفحه باریک عمودی بازچینی می‌شود. یک جزئیات بامزه هم دارد: اگر Duo را ببندید، بازی DS خودکار به حالت خواب می‌رود؛ درست همان کاری که بستن درِ کنسول واقعی با صفحه‌اش می‌کرد. چنین نکته‌های کوچکی بیشتر از هر فهرست قابلیتی نشان می‌دهند که سازندگان دستگاه را جدی گرفته‌اند.

جالب‌ترین بخش، رفتار اپ در نمای تقسیمی افقی است. در حالت معمول هر اپ در Split View به نیمی از عرض صفحه محدود می‌شود، اما دلتا نیمه پایین DS مجازی را به شکل یک کیبورد سفارشی ارائه می‌دهد و سیستم اجازه می‌دهد این کیبورد تا تمام عرض صفحه کش بیاید و روی اپ همسایه، مثلاً یک ویدیوپلیر، بیفتد. اپ اینجا با تکیه بر رفتار متفاوتِ سیستم با کیبوردها، محدودیت چیدمان را دور می‌زند و کنترل بازی را بزرگ‌تر از سهم معمولش می‌کند؛ نوعی مهندسی خلاقانه که دیدنش لذت‌بخش است.

خارج از قلمرو Duo هم چیزهای تازه‌ای هست: پشتیبانی از رام‌های Sega Genesis اضافه شده، ناوبری در کتابخانه بازی‌ها روان‌تر شده و تنظیمات صدا به‌روز شده تا صدای بازی با موسیقی یا پادکستِ در حال پخش قاطی شود، بدون اینکه یکی دیگری را قطع کند. برای کسانی که موقع بازی پادکست گوش می‌دهند، همین تغییر به‌تنهایی ارزش آپدیت را دارد.

مدل درآمدی هم روشن است: نسخه کامل اپ با اشتراک درون‌برنامه‌ای از App Store باز می‌شود و این پرداخت حالا در همه جهان در دسترس است. در آمریکا، اتحادیه اروپا، برزیل و ژاپن می‌شود مستقیم از Patreon هم از تیم پشتیبانی کرد؛ مسیری که بسیاری از اپ‌های کوچک مستقل برای فرار از سهم فروشگاه انتخاب می‌کنند.

اما اهمیت این نسخه به باور من بیشتر در الگویی است که برای بقیه اپ‌ها می‌سازد. تیم دلتا ناچار شده برای هر شکل قرار گرفتن دستگاه جداگانه فکر کند: باز، نیمه‌باز، بسته، افقی و عمودی. این نگاه برای بازی‌های Nintendo DS به‌طرز طبیعی جواب می‌دهد، چون آن کنسول از ابتدا دو صفحه داشت و صفحه تاشو حالا می‌تواند همان دوگانگی را بازسازی کند؛ صفحه بالا برای صحنه بازی، صفحه پایین برای کنترل لمسی. اپ‌های دیگری هم که با دو ناحیه کاری سروکار دارند می‌توانند همین منطق را وام بگیرند.

برای کسی که Duo ندارد، به‌روزرسانی هنوز چیزهایی دارد: ظاهر تازه، رام‌های Sega Genesis و میکس صدای بازی با پخش‌کننده موسیقی. اما بخش تاشو، بیشتر از آنکه امروز به کار اکثریت بیاید، پیش‌نمایشی است از آینده بازی موبایل روی صفحه‌های بزرگ‌تر و منعطف‌تر.

باید صادق بود: بر اساس توضیحات منتشرشده، دلتا ۲.۰ در طراحی و چیدمان جلو رفته، اما درباره روانی اجرا روی صفحه داخلی، مصرف باتری و گرمای دستگاه در بازی‌های سنگین هنوز چیزی نمی‌دانیم و هیچ بررسی مستقل یا ویدیوی عملکردی در دست نیست. اینکه بقیه شبیه‌سازها و اپ‌های بازی چه زود از این الگو تقلید کنند هم نامعلوم است. فعلاً تنها چیزی که قطعی است، آماده بودن نرم‌افزار پیش از فراگیر شدن سخت‌افزار تاشو است.