اپلتیوی دومین سریال آماده را خرید؛ «Dustfall» از استرالیا میآید
اپلتیوی این بار سراغ استرالیا رفته است. کمتر از یک ماه پس از آنکه اپل یک سریال کامل و پخششده را از BBC خرید، حالا درام جنایی ششقسمتی «Dustfall» را از استرالیا به سبد خود اضافه کرده است. دو خرید در این فاصله کوتاه، بیش از یک معامله موردی به نظر میرسد؛ نشانهای از اینکه اپل در کنار تولید اورجینال، مسیر دوم، یعنی خرید آثار آماده از پخشکنندههای دیگر، را هم جدی گرفته است.
شبکه ABC استرالیا، پخشکننده عمومی این کشور، «Dustfall» را از ۱۱ اکتبر ۲۰۲۶ روی آنتن میبرد و همان روز هر شش قسمت روی ABC iview، سرویس استریم این شبکه، در دسترس قرار میگیرد. اپل در بیانیهای گفته است نسخه جهانی سریال را در ۲۰۲۷ و بیرون از استرالیا پخش میکند.
پشت این سریال نامهای مشخصی ایستادهاند. «Dustfall» را Dianne Taylor نوشته و از رمان «The Unbelieved» اثر Vikki Petraitis اقتباس شده است. داستان یک کارآگاه را دنبال میکند که پروندهای درباره تجاوز جنسی را بررسی میکند؛ در میانه تحقیق، یکی از مظنونان اصلی کشته میشود و رازهای دیرینه سر باز میکنند.
تا پیش از امسال، اپل چنین کاری نمیکرد. در سپتامبر ۲۰۲۶ کمدی «Small Prophets» را از BBC خرید؛ نخستین بار که اپل یک سریال کامل، پخششده و تمامشده را یکجا میخرید. پیشتر، در ۲۰۲۰ تولید سریال جاسوسی «Tehran» را در میانه راه تحویل گرفت و دو فصل دیگر سفارش داد، و در مورد «Trying» هم BBC سریال را ابتدا برای اپل ساخت و بعد خودش پخش کرد. تفاوت این دو الگو را دستکم نگیرید: آنجا اپل در تولید شریک بود؛ اینجا فقط پخشکننده بعدی است.
اپل سریال را از خود سازندگان نخریده؛ آن را از Federation International گرفته است، شرکتی که حقوق پخش سریالها را در بازارهای مختلف دنیا میفروشد. «Dustfall» را Soapbox Pictures و Moonriver ساختهاند، دو شرکت تولید کوچک، با مشارکت BBC بریتانیا، ZDF آلمان و Screen Australia؛ نهاد دولتی استرالیا که بخشی از هزینه تولید فیلم و سریال در این کشور را تأمین میکند. همین ترکیب، پرسش بعدی را میسازد.
یک انگیزه احتمالی برای چنین خریدهایی، قوانین سهمیه محلی است؛ مقرراتی که بیشتر در اروپا اجرا میشود و سرویسهای استریم را ملزم میکند بخشی از کاتالوگشان از همان منطقه بیاید. تعیین «محلی بودن» یک اثر اما ساده نیست: «Dustfall» سریالی استرالیایی است که پول آلمانی و بریتانیایی هم در آن رفته است. این خوانش، تفسیر است نه خبر؛ اما توضیح میدهد چرا آثاری از این جنس برای سرویسهای جهانی جذاب میشوند.
پخش جهانی هم بیقید و شرط نیست. اشاره گزارش به BBC و ZDF یعنی احتمال دارد سریال در بریتانیا و آلمان از مسیر اپلتیوی در دسترس نباشد. سابقه مشابه کم نیست: فیلم «CODA» رسماً فیلم اپل بود و اسکار بهترین فیلم ۲۰۲۲ را برای این شرکت آورد، اما اپل هرگز نتوانست حقوق پخش جهانی آن را به دست بیاورد.
برای بیننده ایرانی، این خبر عملاً چیزی را عوض نمیکند. نه زمانبندی روشنی برای ایران اعلام شده، نه قیمتی و نه برنامهای برای دسترسی محلی. اپل همچنین تأیید نکرده است که با Federation International قرارداد بلندمدتی دارد؛ تکرار این الگو در دو مورد، فعلاً یک رویه در حال شکلگیری است، نه یک توافق رسمی. اینجا باید صریح باشم: هر عددی درباره حجم این خریدها یا اثرش بر بودجه تولید اپل، در حد حدس میماند.
اگر این روند ادامه پیدا کند، سبد اپلتیوی بیش از گذشته ترکیبی میشود از سریالهای اورجینال و آثاری که جای دیگری ساخته و پخش شدهاند؛ ترکیبی که برای بیننده یعنی تنوع بیشتر، و برای اپل یعنی راهی سریعتر برای پر کردن کاتالوگ. تا آن زمان، درباره اندازه و پیامدهایش فقط میتوان با احتیاط حرف زد.
