کالبدشکافی iPhone Duo توسط iFixit؛ لولا کجای معادله‌ی ترک نمایشگر ایستاده است؟
مجموعه کالبدشکافی‌های iFixit همیشه برای ما که تکنولوژی را با دقت زیر ذره‌بین داریم، جذاب است؛ به‌ویژه وقتی پای محصولی نوآورانه مثل iPhone Duo وسط باشد. این تیم فنی حالا سراغ گشودن کالبد این دستگاه رفته تا سرنخ‌های تازه‌ای از معماری داخلی‌اش به‌دست آورد و شاید پاسخی برای ماجرای ترک‌خوردگی‌های اخیر نمایشگر پیدا کند.
آن‌ها با ترکیب فیلم‌های بازکردن دستگاه، پتنت‌های ثبت‌شده و اسکن‌های CT، به یک مدل سه‌بعدی دقیق رسیده‌اند. بررسی‌ها نشان می‌دهد بیشتر شکستگی‌های گزارش‌شده در نقطه‌ای تمرکز دارند که تقاطع چند لبه است و تکیه‌گاه نمایشگر هنگام تا شدن تغییر فاز می‌دهد. البته هنوز نمی‌توان با قطعیت حکم صادر کرد، اما این یافته‌ها ما را از سردرگمی مطلق نجات داده و به فهرست کوتاهی از مظنون‌های مکانیکی رسانده است.
پیش از باز شدن قاب‌ها، iFixit دستگاه را در معرض ذرات ریز زیر نور فلورسنت قرار داد تا مسیر نفوذ غبار را رصد کند. با وجود گواهی IP68 و مقاومت در برابر آب و غبار، مشخص شد که این استاندارد به معنای مصونیت قطعات متحرک از حضور ذرات نیست. مقداری غبار در درگاه USB-C، توری بلندگو و لبه‌ها مشاهده شد و نفوذ جزئی ذرات به درون لولا، صدایی خش‌دار هنگام حرکت ایجاد کرد؛ پدیده‌ای که در بلندمدت می‌تواند زنگ خطری برای سلامت نمایشگر باشد. با این حال، مقایسه‌ی عملکرد لولای Duo با رقبا نشان داد که گرد و غبار کمتری به درون آن راه یافته و iFixit این رفتار را «امیدوارکننده» ارزیابی کرد، هرچند پیشنهاد عاقلانه این است که چنین ابزاری را به محیط‌های پرغبار مثل ساحل نبرید. در همین حال، بررسی‌های جداگانه‌ای مثل تست JerryRigEverything نشان داده که ذرات راه یافته به لولا گاهی می‌توانند آهنرباهای نگه‌دارنده را تحت تأثیر قرار دهند.
در بخش تعمیرپذیری با تصویری دوگانه روبه‌رو هستیم. لایه‌ی نانوتکستچر نمایشگر به‌عمد طوری طراحی شده که به‌سادگی تعویض شود؛ تصمیمی هوشمندانه از سوی اپل که هزینه‌ی تعویض را برای کاربران معقول نگه می‌دارد. باتری نیز با همان فناوری مبتنی بر پالس الکتریکی که از آیفون ۱۶ معرفی شد، به‌راحتی آزاد می‌شود و iFixit آن را بهترین تجربه‌ی خارج کردن باتری در یک گوشی تاشو تا به امروز نامیده است. نمایشگر بیرونی به‌طور مستقل جدا می‌شود و ساختار کلی دستگاه محکم ارزیابی شده است.
اما وقتی به نمایشگر داخلی می‌رسیم، داستان کمی پیچیده‌تر می‌شود. این پنل بنا به گفته‌ی اپل ساختاری ده‌لایه دارد و برد منطقی نیز برای نخستین بار از زمان آیفون ۸ به بعد، به‌صورت یک‌لایه و بدون انباشتگی طراحی شده تا به کاهش ضخامت دستگاه کمک کند. امتیاز تعمیرپذیری موقت این مدل ۵ از ۱۰ ثبت شده که هرچند بالاتر از رقباست، اما همچنان یادآور این واقعیت است که تعمیر دستگاه‌های تاشو کار ساده‌ای نیست.
درباره‌ی ریشه‌ی اصلی آسیب نمایشگر، iFixit صادقانه اعتراف می‌کند که پاسخ قطعی هنوز در دست نیست. فشار مکانیکی، گیر افتادن ذرات، چرخه‌ی مداوم باز و بسته شدن، نقص‌های تولیدی یا حتی تنش در کابل‌های فلکس همگی می‌توانند سناریوهای محتمل باشند. برای کسانی که به خرید نسل اول این تاشوی جذاب فکر می‌کنند، ارزش این کالبدشکافی در ارائه‌ی فهرست قطعات خلاصه نمی‌شود؛ بلکه در شفاف‌سازی نقاط کلیدی آسیب‌پذیری یعنی لولا و ساختار نمایشگر داخلی است. تا زمانی که داده‌های رسمی نرخ خرابی یا موضع‌گیری مشخص اپل منتشر نشود، هرگونه پیش‌داوری قطعی درباره‌ی طراحی یا نقص‌های دسته‌ای، فراتر از شواهد موجود خواهد بود.
