اولترا ۴ در برابر اولترا ۱؛ چهار سال فاصله چقدر ارزش دارد؟
چهار سال از عرضه نخستین Apple Watch Ultra می‌گذرد و آن روز کمتر کسی گمان می‌کرد این ساعت تا این اندازه جدی گرفته شود. حالا Ultra 4 آمده و پرسش واقعی برای کسی که همان اولترا ۱ را روی مچ دارد، ساده و صریح است: این فاصله چهارساله ارزش هزینه کردن دارد، یا یک سال دیگر هم می‌توان با دستگاه فعلی سر کرد؟
فهرست تغییرات انباشته کم نیست. صفحه‌نمایش از پنل LTPO2 به LTPO3 زاویه‌گسترده رسیده است؛ LTPO یعنی نمایشگری که نرخ تازه‌سازی‌اش را برای صرفه‌جویی در باتری پایین می‌آورد و حالا در اولترا ۴ ثانیه‌شمار برخی صفحه‌ها هم می‌چرخد. روشنایی بیشینه از ۲۰۰۰ به ۳۰۰۰ نیت بالا رفته و کمینه روشنایی به یک نیت رسیده تا در تاریکی مطلق چشم را نیازارد. اندازه نمایشگر حدود پنج درصد بزرگ‌تر و حاشیه‌هایش نازک‌تر شده است. تراشه از S8 به S11 رسیده، حافظه اجرایی از یک به چهار گیگابایت و حافظه ذخیره‌سازی از ۳۲ به ۶۴ گیگابایت افزایش یافته است.
در عوض، چیزهایی که اولترا را اولترا کرد دست‌نخورده مانده‌اند: بدنه تیتانیومی ۴۹ میلی‌متری، دکمه Action، آژیر، GPS دوفرکانسی و پشتیبانی از غواصی تا ۴۰ متر. یعنی ارتقا در قالب و کارکرد پایه رخ نداده، بلکه در لایه‌هایی رخ داده که در استفاده روزمره کمتر به چشم می‌آیند. این را به‌عنوان خوانش من از فهرست مشخصات بخوانید، نه به‌عنوان ادعای اپل.
تلخ‌ترین بخش ماجرا برای دارنده اولترا ۱ نرم‌افزار است. اولترا ۴ با watchOS 27 کار می‌کند و اپ Siri، چیدمان پویا، پیشنهادهای تازه Smart Stack و اپ یکپارچه Find My را می‌گیرد. نسل اول از این نسخه محروم است و Siri روی‌دستگاه و قابلیت‌های هوش مصنوعی‌اش را دریافت نمی‌کند. با این حال، قطع پشتیبانی به معنای از کار افتادن ساعت نیست: اعلان‌ها، ردیابی فعالیت و ناوبری همچنان کار می‌کنند. اگر عادت دارید دستگاه را چند سال نگه دارید، همین خط پایان نرم‌افزاری از هر عددی روی برگه مشخصات مهم‌تر است.
بخش سلامت بیشترین تغییر را به خود دیده است. سیستم سنجش سلامت با حسگرهای قلبی الکتریکی و نوری تازه آمده، ضربان پشت‌زمینه هر پنج ثانیه اندازه‌گیری می‌شود و شاخص‌های تازه‌ای مثل HRV بازیابی و نمای Vitals در طول روز هم اضافه شده‌اند. اعلان‌های آپنه خواب و فشار خون نیز برای نخستین بار به اولترا راه یافته‌اند. اینجا باید احتیاط کرد: قابلیت‌های سلامت‌محور مبتنی بر اعلان به تأییدیه نظارتی هر کشور وابسته‌اند و اپل دسترس‌پذیری آن‌ها را به تفکیک کشور فهرست می‌کند؛ پس نمی‌توان فعال بودنشان را برای همه بازارها مسلم گرفت. سنجش اکسیژن خون هم در مدل‌های تحت تأثیر محدودیت‌های آمریکا روی آیفون جفت‌شده تحلیل می‌شود و نتیجه در اپ Health دیده می‌شود.
باتری اما محسوس‌ترین تفاوت است. عمر معمول از ۳۶ به ۵۰ ساعت و در حالت کم‌مصرف از ۷۲ به ۸۴ ساعت رسیده؛ ردیابی تمرین بیرونی از ۱۲ به ۱۸ ساعت و حالت تمرین گسترده تا ۲۵ ساعت با GPS و ضربان کامل اعلام شده است. شارژ از صفر به ۸۰ درصد هم از حدود یک ساعت به ۴۵ دقیقه کاهش یافته. معیار عملی همین‌جاست: اگر اولترا ۱ شما یک تمرین طولانی را بدون شارژ تمام نمی‌کند، ارتقا توجیه واقعی دارد.
فراباند (Ultra Wideband)، فناوری رادیویی کوتاه‌برد برای تعیین دقیق فاصله و جهت، هم به نسل دوم رسیده و جست‌وجوی دقیق را برای آیفون‌های سازگار، AirTag 2 و کیس شارژ AirPods Pro 3 ممکن کرده است.
قیمت پایه ۷۹۹ دلار در آمریکا معیار تصمیم‌گیری در بازار ایران نیست و بهتر است مبنای انتخاب قرار نگیرد. تصمیم منطقی‌تر روی دو چیز می‌چرخد: سلامت باتری دستگاه فعلی و اینکه چقدر به قابلیت‌های watchOS 27 نیاز دارید. اینکه اعلان‌های فشار خون و آپنه خواب در ایران فعال می‌شوند یا نه، در منبع تأیید نشده و پاسخش را فقط فهرست دسترس‌پذیری منطقه‌ای اپل روشن می‌کند. و اگر پاسخ هیچ‌یک از این دو پرسش روشن نیست، یک سال دیگر صبر کردن هم تصمیم بدی نیست.
