WiCi One؛ جعبه‌ی ده‌هزار دلاری که می‌خواهد شکاف گرافیکی مک را پر کند

سال‌هاست پرونده‌ی اتصال کارت گرافیک اکسترنال به مک بسته شده است. اپل با کوچ به Apple Silicon نه‌تنها پشتیبانی از eGPU را کنار گذاشت، بلکه راه درایورهای مدرن Nvidia در macOS را هم بست. حالا یک شرکت شخص ثالث به نام WiCi می‌خواهد همین پرونده را از مسیری عجیب باز کند: نه با کابل تاندربولت، بلکه از راه هوا.

محصول تازه‌ی این شرکت WiCi One نام دارد؛ یک سرور کوچک خانگی که در دو نسخه با کارت‌های گرافیک Nvidia RTX 5060 Ti و غول پردازشی RTX 5090 عرضه می‌شود. به پردازنده‌های اینتل و حافظه‌ی NVMe مجهز است و برخلاف نسل قدیم eGPUها، به کابل تاندربولت نیاز ندارد؛ توان گرافیکی و هوش مصنوعی‌اش را از طریق Wi-Fi 7 در اختیار لپ‌تاپ‌های مک یا کامپیوترهای ویندوزی می‌گذارد. ایده ساده است: پردازش سنگین بیرون از بدنه‌ی نازک لپ‌تاپ بماند و فقط نتیجه به دست شما برسد.

اما چرا بی‌سیم؟ چون سیاست‌های سخت‌گیرانه‌ی اپل راه دیگری باقی نگذاشته است. WiCi برای دور زدن این بن‌بست پلتفرمی به پهنای باند تئوری ۴۸ گیگابیت‌برثانیه‌ای Wi-Fi 7 تکیه کرده؛ عددی که روی کاغذ چشمگیر است و در دنیای واقعی رسیدن به آن بسیار بعید به نظر می‌رسد. نکته‌ی مهم‌تر اینکه در تصاویر منتشرشده از دستگاه، درگاه‌های شبکه‌ی فیزیکی و USB-C در پشت آن دیده می‌شود؛ جزئیاتی که شرکت سازنده در تبلیغاتش اشاره‌ای به آن‌ها نکرده است. همین سکوت، به خودی خود یک علامت سؤال جدی است.

به گمان من، ارزش WiCi One بیش از آنکه در خودش باشد، در چیزی است که روایت می‌کند: یک نیاز پاسخ‌داده‌نشده در اکوسیستم اپل. حافظه‌ی یکپارچه‌ی دستگاه‌هایی مثل Mac Studio سرعت بی‌نظیری دارد، اما وقتی نوبت به اجرای مدل‌های عظیم هوش مصنوعی روی خود دستگاه می‌رسد، ظرفیت حافظه‌ی گرافیکی یعنی VRAM است که تعیین‌کننده می‌شود. سازنده ادعا می‌کند WiCi One با ترکیب VRAM و حافظه‌ی سریع NVMe می‌تواند مدل‌های زبانی با ۲٫۸ تریلیون پارامتر را اجرا کند؛ همان کاری که Mac Studio در بهترین پیکربندی خود فقط تا مدل‌های ۷۰ میلیارد پارامتری از عهده‌اش برمی‌آید. اینجا لازم است صریح باشم: این اعداد ادعای سازنده است، نه نتیجه‌ی آزمون مستقل.

پس برای کاربر ایرانی، این جعبه یک گزینه‌ی خرید منطقی نیست. قیمت بالاترین مدل به حدود ده‌هزار دلار می‌رسد، محصول در بازار ایران حضور ندارد، هیچ خدمات پس‌ازفروش محلی پشت آن نیست و مهم‌تر از همه، هنوز بررسی مستقل و مستقیمی منتشر نشده که سرعت واقعی‌اش را در رندر ویدیو یا پردازش هوش مصنوعی بسنجد. تا آن زمان، WiCi One در حد یک کانسپت گران‌قیمت باقی می‌ماند؛ جذاب، اما اثبات‌نشده.

با این حال، نفسِ ساختن چنین دستگاهی معنای خودش را دارد. WiCi One نشان می‌دهد بازار تشنه‌ی پر کردن خلأ پردازش گرافیکی مجزا در کامپیوترهای اپل است و شرکت‌هایی هستند که حاضرند روی این شکاف سرمایه‌گذاری کنند. اپل مسیر خودش را انتخاب کرده و تا امروز از آن برنگشته؛ اما تا وقتی این شکاف باز بماند، کسی پیدا می‌شود که بخواهد از آن عبور کند. چه این جعبه موفق شود، چه نه، خودِ تلاشش پیام روشنی دارد.