صورت‌حساب Apple با Masimo به ۸۱۸ میلیون دلار رسید؛ مچ کاربران اما نمی‌سوزد
وقتی بحث بر سر یک حسگر کوچک روی مچ دست به دادگاه فدرال می‌رسد، معمولاً نتیجه‌اش عددی است که کمتر کسی انتظارش را دارد. این بار آن عدد ۸۱۸ میلیون دلار است: یک قاضی فدرال دستور داده Apple جدا از ۶۳۴ میلیون دلاری که بابت نقض حق اختراع به Masimo بدهکار شده، ۱۸۴ میلیون دلار بهره هم بپردازد. Masimo همان شرکت فناوری پزشکی است که حسگرهای پالس اکسیمتری می‌سازد.
جیمز سلنا، قاضی پرونده، با همین حکم صورت‌حساب Apple را به حدود ۸۱۸ میلیون دلار رساند؛ رقمی که بهرهٔ پس از صدور حکم را در بر نمی‌گیرد. آن بهره روزشمار است و تا روز تسویهٔ کامل روی مبلغ می‌نشیند، پس عدد نهایی هنوز بسته نشده است.
Apple استدلال کرده بود افزودن بهرهٔ پیش از صدور حکم برای Masimo سود بادآورده است. سلنا این استدلال را نپذیرفت و به رهنمود دیوان عالی آمریکا استناد کرد؛ آنجا گفته شده بهره از زمانی که حق امتیاز باید پرداخت می‌شد، تنها زیان صاحب حق اختراع را جبران می‌کند. ترجمهٔ ساده‌اش این است: Masimo برای دوره‌ای که از دریافت حق امتیاز محروم مانده غرامت می‌گیرد.
البته همه‌چیز به نفع Masimo پیش نرفت. این شرکت نرخ ۷ درصد را طلب کرده بود که رقم را به ۲۴۳ میلیون دلار می‌رساند، اما دادگاه نرخ وام‌گیری خود Masimo را مبنا گرفت و آن را از زمان آغاز نقض حق اختراع، سالانه و مرکب حساب کرد.
ریشهٔ ماجرا به نوامبر ۲۰۲۵ برمی‌گردد؛ جایی که هیئت منصفه تشخیص داد شماری از قابلیت‌های Apple Watch، از جمله هشدارهای ضربان قلب، حق اختراع پالس اکسیمتری Masimo را نقض کرده‌اند و ۶۳۴ میلیون دلار غرامت تعیین کرد. Apple تلاش کرد این رأی را باطل یا سبک‌تر کند، اما سلنا در جولای آن را تأیید کرد.
پالس اکسیمتری روشی است که با تاباندن نور به پوست، میزان اکسیژن خون را تخمین می‌زند و Masimo یکی از بازیگران شناخته‌شدهٔ همین زمینه به شمار می‌رود. همین شرکت پشت پروندهٔ جداگانه‌ای هم قرار دارد که به ممنوعیت واردات برخی مدل‌های Apple Watch به آمریکا انجامید و Apple را وادار کرد سنجش اکسیژن خون را در مدل‌های تازه‌فروخته‌شدهٔ آسیب‌دیده غیرفعال کند؛ بعدتر، در ۲۰۲۵، نسخهٔ بازطراحی‌شدهٔ این قابلیت را عرضه کرد.
جدا نگه داشتن این دو پرونده اهمیت دارد. حق اختراعی که حکم تازه به آن مربوط می‌شود در ژوئن ۲۰۲۲ منقضی شده است؛ پس بحث بر سر فروش‌های گذشتهٔ Apple Watch است و به قابلیت ضربان قلب در مدل‌های فعلی کاری ندارد. ممنوعیت واردات و ماجرای اکسیژن خون هم پرونده‌ای دیگر با مسیر حقوقی مستقل است.
اگر کاربری در ایران باشید، پیامد عملی این حکم نزدیک به صفر است. هیچ قابلیتی از ساعت‌های موجود حذف نمی‌شود و سخت‌افزار یا نرم‌افزار مدل‌هایی که در بازار ایران خریدنی‌اند تغییری نمی‌کند. آنچه جابه‌جا شده، ردیفی در دفاتر مالی Apple است، نه چیزی روی مچ دست شما.
از زاویه‌ای بزرگ‌تر، این پرونده نشان می‌دهد هزینهٔ دعواهای حق اختراع برای Apple به رقمی قابل توجه تبدیل شده است. غرامت، بهره و هزینه‌های حقوقی چندساله در نهایت از جیب سهامداران بیرون می‌آید و به باور من می‌تواند در تصمیم‌های بعدی شرکت دربارهٔ قابلیت‌های سلامت و شیوهٔ همکاری با دارندگان فناوری پزشکی اثر بگذارد. این بخش تفسیر است و نه گزاره‌ای اثبات‌شده.
عدد ۸۱۸ میلیون دلار هم نقطهٔ پایان نیست. بهرهٔ پس از صدور حکم همچنان روی مبلغ جمع می‌شود و تا زمانی که Apple تسویه نکند، صورت‌حساب بازتر خواهد شد. جزئیات این حکم نخست از Bloomberg Law، بازوی خبری حقوقی بلومبرگ، منتشر شد و MacRumors آن را بازتاب داد؛ رقمی که در گزارش‌ها آمده ممکن است با نرخ نهایی تسویه تغییر کند.
