iPhone Duo؛ گلوگاه واقعی تاشوی اپل جایی است که به چشم نمی‌آید
وقتی اپل از iPhone Duo رونمایی کرد، بحث‌ها بیشتر حول طراحی، نرم‌افزار و قیمت ۱٬۹۹۹ دلاری چرخید. اما من به‌عنوان کسی که سال‌ها زنجیره تأمین اپل را دنبال کرده، یک چیز را می‌دانم: محصول تاشو، پیش از آنکه در جیب مشتری جا شود، باید از خط مونتاژ جان سالم به در ببرد. اینجاست که گزارش تازه‌ی «جیمیان نیوز» — رسانه‌ی اقتصادی چینی که صنعت و تولید را پوشش می‌دهد — تصویر را جدی‌تر می‌کند.
بر پایه‌ی این گزارش، بازده مونتاژ iPhone Duo در خط Foxconn کمی بالاتر از ۶۰ درصد است. Foxconn بزرگ‌ترین شریک مونتاژ اپل و سازنده‌ی بخش عمده‌ی آیفون‌های جهان است؛ یعنی از هر ده دستگاه، نزدیک به چهار دستگاه در پایان خط از آزمون کیفیت بیرون می‌افتد. برای محصولی که رونمایی‌اش ۱۲ سپتامبر در رویداد اپل انجام شد، پیش‌سفارش ۱۶ اکتبر و عرضه ۲۳ اکتبر تعیین شده، این عدد یک هشدار جدی است. این زمان‌بندی رسمی و اعلام‌شده است؛ برآورد منابع درباره‌ی عرضه‌ی واقعی را باید جدا از آن خواند. گفته می‌شود فاصله‌ی میان رونمایی و عرضه از iPhone X هم طولانی‌تر است.
مهم این است که مشکل به یک نقص فنی مشخص برنمی‌گردد. منابع می‌گویند تجهیزات، فرآیندها و تنظیمات خط تولید باید پالایش شوند تا خط به حجم‌های بالاتر برسد. یکی از منابع تخمین می‌زند بلوغ بازده زیر استانداردهای فعلی اپل، شش ماه تا یک سال زمان ببرد. این یعنی اپل با یک واقعیت آشنا روبه‌روست: ساختن یک نمونه‌ی کارآمد در آزمایشگاه یک چیز است، ساختن میلیون‌ها نسخه‌ی بی‌ایراد چیز دیگری.
بالادست زنجیره هم خبر خوشی ندارد. پنل‌های OLED سامسونگ دیسپلی (Samsung Display)، واحد نمایشگر سامسونگ که تأمین‌کننده‌ی صفحه‌های تاشو است، و قطعات لولایی که سازندگان دیگری می‌سازند، با بازده ناکافی و تأخیر در تحویل دست‌وپنجه نرم می‌کنند. هر تأخیر در بالادست، زمان کمتری برای Foxconn باقی می‌گذارد تا مونتاژ را بهبود دهد. و همان چیزی که iPhone Duo را «دوئو» می‌کند، بیشترین سهم را در این تأخیرها دارد: لولا.
لولا از بیش از ۱۰۰ قطعه ساخته شده که باید با تلورانس تنگ با هم کار کنند. حتی اختلاف‌های کوچک میان این قطعات می‌تواند رفتار دستگاه را به‌شکل چشمگیری تغییر دهد. اپل ظاهراً بررسی کرده بود بخشی از قطعات لولا را از فلز مایع بسازد، اما در نهایت راه‌حل دیگری برگزید. بازگشت به آن مسیر به نمونه‌های تازه، آزمون عملکرد و هماهنگی دوباره با تأمین‌کنندگان نیاز داشت. اینجا دیگر بحث سلیقه نیست؛ بحث مهندسی تولید در مقیاس است.
اپل پیش‌تر بازده تولید را مسئله‌ای مربوط به مونتاژکننده می‌دانست، اما معلوم نیست این بار چه عددی را انتظار داشته است. اپل از نظر تئوری می‌تواند استانداردهای کیفیت را کمی سهل کند تا دستگاه‌های بیشتری قابل فروش شوند، ولی این حرکت بعید به نظر می‌رسد. Foxconn هم می‌تواند خط را با فشار بیشتر بچرخاند؛ نتیجه‌ای که در آن تعداد دستگاه‌های تکمیل‌شده بالا می‌رود، اما نسبت محصولات معیوب هم بیشتر می‌شود. به نظر من، اگر این گزارش را جدی بگیریم، سقف سختِ گوشی‌های تاشو نه در نرم‌افزار و طراحی، بلکه در «ساخت در مقیاس» است. اپل با همه‌ی توان تأمینش، هنوز باید بر همان گلوگاهی غلبه کند که سال‌هاست دسته‌ی فولدبل با آن دست‌وپنجه نرم می‌کند: تولید میلیون‌ها دستگاهی که بی‌ایراد کار کنند.
اما یک نکته را از یاد نبریم: آنچه اکنون در دست داریم، گزارشی از منابع زنجیره تأمین است، نه اعلام رسمی اپل. باید منتظر ماند و دید اعداد رسمی و زمان‌بندی واقعی عرضه چه می‌گویند. من که به‌عنوان Aldang این پرونده را دنبال می‌کنم، فعلاً یک چیز را با اطمینان می‌گویم: اگر iPhone Duo بخواهد تاشوی اپل را از یک نمایش فنی به یک محصول واقعی تبدیل کند، باید اول از گلوگاه مونتاژ عبور کند.
